Najpierw werdykt
Tak, jeśli grasz głównie we dwoje. Spór o Bór to jedna z najlepszych dwuosobowych karcianek w tej cenie: wytłumaczysz ją w kilka minut, partia jest na tyle krótka, że od razu chce się rewanżu, a zasada wczesnego przejęcia daje jej głębię, do której większość małych karcianek nigdy nie dochodzi.
Uczciwie uprzedzamy: ta strona to darmowa, nieoficjalna adaptacja gry zrobiona przez fanów. Oczywiście ją lubimy. Staraliśmy się być równie uczciwi wobec jej słabości, jak wobec zalet.
Co kupujesz
Dwie leśne armie stają naprzeciw siebie po obu stronach dziewięciu polan. W swojej turze zagrywasz jedną kartę przy polanie po swojej stronie, a potem dobierasz. Każdą polanę zdobywa mocniejsza grupa z trzech kart, od Legionu aż po Zgraję, czyli zwykłą sumę, a zwycięża ten, kto przejmie pięć polan albo trzy polany obok siebie. Talia liczy 54 karty zwierząt o wartościach od 1 do 9 w sześciu kolorach, a na ręce trzymasz 6 kart.
| W skrócie | Spór o Bór |
|---|---|
| Autor i wydawcy | Reiner Knizia; IELLO, po polsku Muduko |
| Gracze | 2 |
| Talia | 54 karty zwierząt, wartości od 1 do 9, sześć kolorów |
| Karty na ręce | 6 (7 z Jednostkami Specjalnymi) |
| Jednostki Specjalne | 10 kart, wariant do wyboru |
| Zwycięstwo | pięć polan albo trzy polany obok siebie |
Źródła: zasady Schotten Totten w serwisie RulesPal i strona Schotten Totten u IELLO.
Spór o Bór to polskie wydanie Schotten Totten Reinera Knizii z 1999 roku, w którym miejsce szkockich klanów zajęły leśne zwierzęta narysowane przez Piotra Sokołowskiego. Gra ma też wariant z Jednostkami Specjalnymi: dziesięć kart, które łamią zwykłe zasady (każda karta specjalna omówiona). Pełne zasady gry Spór o Bór przeczytasz w pięć minut.
Co robi dobrze
- Każda karta to decyzja. Dziewięć otwartych polan i tylko sześć kart na ręce: w każdej turze musisz się gdzieś zadeklarować, a wczesna deklaracja zdradza przeciwnikowi, co budujesz.
- Zasada przejęcia. Możesz przejąć polanę, zanim przeciwnik położy trzecią kartę po swojej stronie, ale tylko wtedy, gdy udowodnisz, że nie da się cię już pobić. Dzięki temu liczenie kart staje się sercem gry; pokazuje to przewodnik Spór o Bór: taktyka.
- Krótko i w napięciu. Partie są szybkie, a koniec często rozstrzyga się na jednej polanie, której potrzebują obaj gracze.
- Rośnie razem z tobą. Gra podstawowa jest na tyle przejrzysta, że poradzi sobie z nią ktoś, kto gra pierwszy raz; Jednostki Specjalne dodają blef i zwroty akcji, gdy podstawy przestają być wyzwaniem.
- Mało miejsca. Jedna talia i dziewięć polan. Łatwo zabrać go w podróż i zmieści się na stoliku w kawiarni.
Gdzie zawodzi
- Dobór kart ma znaczenie. Lepszy gracz wygrywa częściej, ale ręka, która nigdy nie daje potrzebnej karty, potrafi rozstrzygnąć pojedynczą partię. Dwie albo trzy partie pod rząd wyrównują szanse.
- Temat jest lekki. Leśne zwierzęta i polany są urocze, ale nic w samej rozgrywce nie przypomina lasu. To abstrakcyjny pojedynek w leśnym przebraniu.
- Części graczy wyda się suchy. Jeśli chcesz efektownych zagrań, kombinacji i ciągłej akcji na stole, gra podstawowa może okazać się zbyt spokojna. Jednostki Specjalne pomagają.
- Tylko dwie osoby. Nie da się go rozszerzyć na trzy albo cztery osoby.
Komu go polecić
- Kup, jeśli grasz głównie z jednym partnerem, lubisz czytać przeciwnika albo chcesz taniej, przenośnej gry, która nie nudzi się nawet po pięćdziesięciu partiach.
- Szukaj gdzie indziej, jeśli wolisz spokojniejszą grę bez bezpośredniej konfrontacji, większą grę na długi wieczór albo coś dla trzech osób lub więcej.
- Masz już pudełko? Spór o Bór 2 to naprawdę inna gra: oblężenie tamy, a nie większa wersja tej samej bitwy. Jej przebieg opisują zasady gry Spór o Bór 2.
Możesz spróbować przed zakupem: ta strona pozwala zagrać za darmo przeciw komputerowi albo z przyjacielem. Jeśli gra ci się spodoba, pudełko Muduko warto mieć na stole.
Recenzja w pięciu zdaniach
- Warto, jeśli grasz głównie we dwoje: szybko się go uczy, partia jest krótka, a głębi jest więcej, niż sugeruje pudełko.
- Najlepszy pomysł gry to wczesne przejęcie: przejmujesz polanę dopiero wtedy, gdy udowodnisz, że nie da się jej stracić.
- Słabości: dobór kart potrafi rozstrzygnąć pojedynczą partię, temat jest lekki, a części graczy gra podstawowa wyda się sucha.
- Wariant z Jednostkami Specjalnymi dodaje blef i zwroty akcji.
- Wypróbuj grę za darmo w przeglądarce, a jeśli ci się spodoba, kup pudełko Muduko.
Najczęstsze pytania
Czy warto kupić Spór o Bór?
Dla większości osób, które grają z jednym partnerem, tak. Gra jest niedroga, szybko się jej uczy, a zasada przejmowania polan daje jej trwałą głębię. Jeśli wolisz spokojne gry bez bezpośredniej konfrontacji albo potrzebujesz gry na trzy osoby lub więcej, szukaj gdzie indziej.
Czy Spór o Bór to gra losowa czy taktyczna?
Przede wszystkim taktyczna. Dobór kart może przechylić pojedynczą partię, ale o większości partii decyduje to, gdzie zagrywasz karty i kiedy przejmujesz polanę, a lepszy gracz wygrywa częściej w serii kilku partii.
Czy Spór o Bór nadaje się dla początkujących?
Tak. Zasady zajmują kilka minut, a już pierwsza partia sprawia frajdę. Jednostki Specjalne zostaw na później.
Czym Spór o Bór różni się od Schotten Totten?
To ta sama gra Reinera Knizii w polskim wydaniu Muduko, z leśnymi zwierzętami zamiast szkockich klanów i polanami zamiast kamieni granicznych. Zasady, liczba kart i warunki zwycięstwa są takie same.
Czy mogę wypróbować grę przed zakupem?
Tak. Ta strona pozwala zagrać za darmo w nieoficjalną wersję gry, przeciw komputerowi albo z przyjacielem.